Auteur: Dennis Vollenga
Om het juridische kader rondom het stationsgebied van
Utrecht goed in kaart te brengen is het belangrijk om naar de geschiedenis van
het project te kijken. In 1997 richtten de gemeente, Jaarbeurs, NS vastgoed en
Corio het platform Utrecht City Project (UCP) op. De samenwerkingsvorm bestond
uit één joint venture(een samenwerkingsvorm tussen meerdere ondernemingen die
samen één economische activiteit ondernemen). Het nadeel van deze samenwerking
is dat de betrokken partijen gezamenlijk voor de kosten moeten opdraaien. Door
onenigheid over het beheer van de openbare ruimten in Utrecht besloten
Jaarbeurs en Corio uit het samenwerkingsverband te stappen.
Een aantal jaar later probeerde de gemeente het opnieuw om
een nieuwe samenwerkingsovereenkomst te sluiten voor de ontwikkeling van het
Stationsgebied. Ditmaal werd er gekozen voor een bilateraal en modulair
contractmodel. Dit houdt in dat de relaties tussen de gemeente en de
samenwerkingspartners meer 1 op 1 worden. De verschillende partijen delen niet
meer de kosten en risico’s van het project.
Het plan is momenteel bekend onder de naam CU2030. Tijdens
dit proces zijn er meer dan 40 publieke en private eigenaren betrokken. De
grote spelers in het gebied zijn de gemeente Utrecht, Corio Vastgoed, diverse
NS-dochters, de Jaarbeurs en het winkelconcern Vendex. Alle deze partijen zijn
betrokken bij de drie grote projecten bestaand uit:
